Lago Specchio di Venere

Idąc północno-wschodnim wybrzeżem wyspy w kierunku latarni morskiej, zobaczyłam kierunkowskaz w stronę centrum wyspy, a napisane było: Lago Specchio di Venere (jezioro Zwierciadło Wyspy). Natychmiast skręciłam w górę, bo wiedziałam, że jest to jedno z najciekawszych miejsc na wyspie. No i ... nie pomyliłam się...
Specchio di Venere to słone jezioro, położone na wys. 2 m n.p.m, w kotlinie tuż przy wybrzeżu, o obwodzie 1800 m, i maksymalnej głębokości 12 m. Temperatura wody w jeziorze jest różna w zależności od miejsca, i wynosi od 18 do 56 stopni! Dno jeziora jest bogate w błota, które mają właściwości lecznicze (przeciwreumatyczne) oraz kosmetyczne, i jak głosi legenda, sama Wenus korzystała z ich dobrodziejstw...

seledynowa, spokojna, niemal nieruchoma powierzchnia jeziora	koloru jeziora nie jest w stanie oddać chyba żadne zdjęcie...	tą drogą schodzę w dół	podziwiając roślinność na szczycie bloków skalnych
jezioro jest przy brzegach bardzo łagodne, płytkie, woda jest kryształowo przejrzysta	tu wiatru prawie nie ma	hotel na zboczu nad jeziorem	zachwycam się barwami wody
i świelnymi refleksami	w jeziorze występują glinki o leczniczych właściwościach, dlatego kąpiący się smarują całe ciało i wyglądają nieco zabawnie	zachywcam się jeziorem, moczę stopy i podparuję postacie na brzegu jeziora	warto byłoby pójść w te góry i spróbować przeciąć wyspę, zobaczyć, co jest po drugiej stronie...
wchodzę więc tą drogą na obrośnięte zbocze	odchodząc, co chwilę jednak rzucam spojrzenie na oddalające się, bajeczne jezioro	kamienna ścieżka w górę	jezioro coraz niżej, a i morze się pokazało
niezwykła ścieżka wśród gęstej roślinności	udało mi się upolować obiektywem jedną spośród wielu spotkanych jaszczurek	idąc w górę	morze i jezioro konkurują: które ma ładniejszy kolor...
jedna z posiadłości spotkanych na zboczu	widok poprzez niezwykłe okazy roślinności	spojrzenie na morze i na jezioro znad dachu dammuso	drogowskaz wskazuje m.in szlak na Montagna Grande, ale ja się tam nie wybieram
przechodziłam obok tych, skromnie wyglądających zabudowań, dopiero z góry widać luksusowe wyposażenie	jestem już tak wysoko, że mogę objąć całe jezioro i duży odcinek zatoki	bogata i miękka roślinność na zboczu	pięknie utrzymany dommuso, ale jak wszędzie, nie widać mieszkańców
Dziennik podróży

autorka i webmaster - Sława Węgrzyn-Szulc